|
فرصت آسمانی
سلام بر دوستان عزیز
سلام بر کسانی که آماده شدن تا امشب یک خانه تکانی اساسی بر دلهای غبار گرفتمان انجام دهیم. از لحظه لحظۀ آن کمال استفاده را ببریم. شاید فرصتی دیگر به دست نیاید تا کمی خودمان را از پلیدی ها و سستی ها دور کنیم و به خود باوری واقعی برسیم. عاشق بشویم و عاشقی باقی بمانیم که هیچ چون و چرایی برایش باقی نماند. من عاشق درد و دل کردن با دوست هستم. دوستی بی ریا و تنها کسی که آرام و دقیق حرف های دل من را می شنود و بی صدا پاسخی محکم به آن می دهد. خدای خوب و مهربانم، عاشقتم و عاشقت خواهم ماند.
ماه رمضان با سرعت می گذرد و من هنوز نتوانسته ام، آنگونه که باید و شاید از آن بهره و استفاده کامل را ببرم. فکر می کردم که در این ماه فقط گرسنگی و تشنگی است که باید تحمل کنم و کار دیگری نباید انجام دهم. اما.... کمی باید به دور و برمان نظری بیاندازیم و ببینیم که چه چیزهایی را باید دید.
از همین امشب تصمیم به تغییر بگیریم و سعی کنیم که تغییر کنیم. به یاد جانبازان، خانواده شهداء، رزمندگان، اقوام، دوستان، همسایه ها و همه آدم های اطرافمان باشیم. آیا در میان آنها نیستند کسانی که به کمک مادی و معنوی ما هر چند ناچیز، نیاز داشته باشند.
دیروز از جانبازی خبر گرفتم که به خاطر فقر مادی و دختر دم بخت، مجبور به جمع آوری زباله از جوی های این شهر بی سر و ته شده است. نمی توانم شرح حالی را بگویم که آتش درونم را شعله ور می سازد. نمی دانست آن لحظه ای را که در سنگرهای پر از دود و آتش به یاد ما بود، امروز فراموش می شود و باید در .... چه بگویم
دیروز از دختر شهیدی خبر گرفتم که مادرش رو به اعتیاد رفته و امروز آن دختر شهید که می خواهد ازدواج کند، جهیزیه ای برای رفتن به خانه بخت ندارد.
آن شهید بزرگوارش نمی دانست که خانواده اش را به کسانی می سپارد که .... چه بگویم
از خودم دلم گرفته، خدایا با دلم چه کار کنم، کجا فریاد بزنم و اشک بریزم
امروز من فقط گرسنه و تشنه غذا نیستم، گرسنه و تشنه عشق به ولایت علی (علیه السلام) هستم. کسی که بزرگی و عظمتش زبان زد خاص و عام است. کسی که یاور مظلومان، همراه فقیران و دردمند یتیمان بود. یا علی دستمان بگیر که دستگیر واقعی تویی
التماس دعا
خدایا!
تو تنها دارایی ما هستی که هیچکس نمی تواند از ما بگیرد.
تو نیز خودت را از ما مگیر!
خدایا!
تو تنها قاضی هستی که در قضاوتت احتمال ظلم و خطا نمی رود و عدالتت کمترین خدشه ای نمی پذیرد.
عدالت را برای ما هجّی کن و مفهوم مفقود مروت و انصاف را به جان و جهانمان بازگردان!
خدایا!
سینۀ ما را چنان وسعتی ببخش که همۀ بندگان تو را دوست بداریم و خود را بهتر و برتر از دیگران نشماریم.
خدایا!
پیش از آنکه از دست برویم، دستمان را بگیر!
خدایا!
شیطان را آنچنان بر وجود ما مسلط مساز که خود را حق مطلق و مطلق حق بدانیم و مخالفانمان را به تضلیل و تکفیربرانیم.
خدایا!
تو تنها دارنده ای که بی چشم داشت می بخشی!
ما را بی بخشش بی منت و اعطای بی چشم داشت آشنا بگردان.
خدایا!
آن زمان که در سراشیبی سقوط و هلاکت، پر شتاب می غلتیم، محتاج دستهای امداد توایم!
دست های مهربانت را از ما دریغ نکن!
خدایا!
کمتر کسی است که گرفتار تلبیس هوای نفس نیست. کمتر کسی است که خود را حق نمی شمرد و دیگران را باطل نمی داند.
ما را از این نیرنگ ناجوانمردانه شیطان مصون بدار!
خدایا!
تو تنها سلطانی هستی که دلت با بخشیدن خنک می شود نه با تنبیه کردن.
شادی دل ما را تنبیه دیگران قرار مده و حلاوت و بخشش را به ذائقه های جانمان بچشان!
خدایا!
ما را خدمت گذار دینت قرار ده و نه دینت را خدمت گزار ما!
خدایا!
تنها تویی که وقتی همه تنهایمان می گذارند، جلیس و مونس و همدممان می شوی. تو تنهایمان مگذار.
خدایا!
تو تنها معشوقی که به عاشقان خود عشق می ورزی!
به ما الفبای عاشقی را بیاموز!
خدایا!
چنین نشود که شمردن عیب های دیگران ما را از دیدن عیب های خویش، غافل کند و قضاوت دربارۀ دیگران ما را از ارزیابی خطاها و کاستی های خود باز دارد.
خدایا!
مباد که چنان به خواب غفلت رویم که هیچ فریادی بیدارمان نکند و چنان مست قدرت شویم که هیچ سیلی ای هشیارمان نسازد.
خدایا!
دینت را اسباب دست ما مساز و استفادۀ شخصی از مقدسات را از سر مابیانداز!
...::: فرصت ها همانند ابرها می گذرند، پس فرصت های خوب را مغتنم شمارید. :::...
امام علی (علیه السلام) |