حضرت علي (علیه السلام) فرزند ابوطالب ده سال پيش از بعثت متولد شد و پس از شش سال در اثر قحطي که در مکه اتفاق افتاد بنا به در خواست پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) از خانه پدر به خانه پسر عموي خود يعني پيامبر منتقل گرديد و تحت سرپرستي و پرورش مستقيم آن حضرت درآمد. پس از چند سال که پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به موهبت نبوت نايل شد و براي نخستين بار در (غار حرا) وحي آسماني به وي رسيد وقتي که از غار رهسپار شهر و خانه خود شد، شرح حال را فرمود،  علي (علیه السلام) به آن حضرت ايمان آورد و باز در مجلسي که پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) خويشاوندان نزديک خود را جمع و به دين خود دعوت نموده فرمود : "نخستين کسي که از شما دعوت مرا بپذيرد، خليفه و وصيه و وزير من خواهد بود، تنها کسي که از جاي خود بلند شد و ايمان آورد علي (علیه السلام) بود و پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ايمان او را پذيرفت و وعده هاي خود را درباره اش امضا نمود و از اين روي علي (علیه السلام) نخستين کسي است که در اسلام ايمان آورد و نخستين کسي که هرگز غير خداي يگانه را نپرستيد."

علي (علیه السلام) پيوسته ملازم پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بود تا آن حضرت از مکه به مدينه هجرت نمود و در شب هجرت نيز که کفار خانه آن حضرت را محاصره کرده بودند و تصميم داشتند آخر شب به خانه ريخته و آن حضرت را در بستر خواب قطعه قطعه نمايند، علي (علیه السلام) در بستر پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) خوابيده و آن حضرت از خانه بيرون آمده رهسپار مدينه گرديد و پس از آن حضرت مطابق وصيتي که کرده بود، امانت هاي مردم را به صاحبانش رد کرده، مادر خود و دختر پيغمبر را با دو زن ديگر برداشته، به مدينه حرکت نمود.

در مدينه نيز ملازم پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بود و آن حضرت در هيچ خلوت و جلوتي علي را کنار نزد و يگانه دختر محبوب خود فاطمه را به وي تزويج نمود و در موقعي که ميان اصحاب خود عقد اخوت مي بست او را برادر خود قرار داد.

علي در همه جنگ ها که پيغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله) شرکت فرموده بود حاضر شد جز جنگ تبوک که آن حضرت او را در مدينه به جاي خود نشانيده بود و در هيچ جنگي پاي به عقب نگذاشت و از هيچ حريفي روي نگردانيد و در هيچ امري مخالفت پيامبر (صلی الله علیه و آله) را نکرد، چنانچه آن حضرت فرمود.

علي (علیه السلام) در روز رحلت پيامبر اکرم 33 سال داشت و با اينکه در همه فضايل ديني سرآمد و در ميان اصحاب پيغمبر ممتاز بود به عنوان اينکه او جوان است و مردم به واسطه خون هاي که در جنگها پيشاپيش پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) ريخته با وي دشمنند، از خلافت کنارش زدند و به اين ترتيب دست آن حضرت از شئونات عمومي به کلي قطع شد. وي نيز گوشه خانه را گرفته به تربيت افراد پرداخت و 25 سال که زمان سه خليفه پس از رحلت پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بود گذرانيده و پس از کشته شدن خليفه سوم مردم با آن حضرت بيعت نموده و به خلافت برگزيدند.

آن حضرت در خلافت خود که تقريبا 4 سال و 9 ماه طول کشيد سيرت پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را داشت و به خلافت خود صورت نهضت و انقلاب داده به اصلاحات پرداخت و البته اين اصلاحات به ضرر برخي از سودجويان تمام مي شد و از اين رود عده اي از صحابه که پيشاپيش آنها عايشه، طلحه، زبير و معاويه بودند، خون خليفه سوم را دستاويز قرار داده سر به مخالفت برافراشتند و بناي شورش و آشوب گري گذاشتند.

آن حضرت براي خوابانيدن فتنه جنگي با عايشه و طلحه و زبير در نزديکي بصره کرد که به جنگ جمل معروف است و جنگي با معاويه در مرز عراق و شام کرد که به جنگ صفين معروف است و يک سال و نيم ادامه داشت و نيز جنگي با خوارج در نهروان کرد و به جنگ نهروان معروف است. به اين ترتيب در ايام خلافت خود بيشتر مساعي آن حضرت صرف رفع اختلافات داخلي بود و پس از گذشت زمان کوتاه سحر روز نوزدهم ماه رمضان سال چهلم هجري در مسجد کوفه در سر نماز به دست ابن ملجم ملعون که از خوارج بود، ضربتي خورده و در شب بيست و يکم همان ماه به شهادت رسيد.

 خدايا تو چوناني كه من دوست دارم، مرا چنان كن كه تو دوست داري

هیبت و نام امیر امیرالمؤمنین، علی ابن ابیطالب (علیه السلام) آنقدر بزرگ و والاست که هر دلی را شیفته و عاشق خود می کند. هرگاه نامش را می شنوم و بر زبان می آورم، تمام قلبم فرو می ریزد و اشک در چشمانم حلقه می زند. بالاترین افتخارم در زندگی این است که شیعه علي (علیه السلام) هستم و به خود می بالم و فریاد می زنم که علي (علیه السلام) را دوست دارم و عاشقش هستم و تا زنده هستم، نامش و راهش را سرلوحه زندگی خود قرار می دهم. زبانم توان دیگر وصف او را ندارد و فقط در هر لحظه و هر مکان می گویم

یا علی و یا علی و یا علی