با كسب اجازه از محضر امام زمان (عج) و نائب بر حقش و شهداي خونبار اسلامي مان. جسارتاً اين بنده سراپا تقصير و گناهكار به پيشگاهشان سلام و درود مي فرستم. نائب امام زمانمان گر گوشه چشمي، اشاره اي و يا به قول بسيجي ها لب تر كند، دنيا بتلاطم در خواهد آمد و چنانكه مي بينيد، موج گسترده خروشان مردمي تا ايثار جان و مال در پي اين فرمان امام بپا خواستند و كوچكترين برادران، اين حقيرم كه از زن و مال و منال دست كشيده و به سوي جبهه ها روي آوردم و تا زمانيكه احتياج باشد، در هر زمان و مكاني حاضر به اهداي جان و مال ايستاده ام.

خدايا تو شاهدي تمام سعي ام در فرصتي كه از زندگي داشتم بر اين بود كه راه و روش پيامبر و ائمه اطهار را در پيش بگيرم وليكن شياطين نگذاشتند، انسان هائيكه در كره خاكي از ملعون رانده شده است، بس وسوسه گر و خطر ناكترند و در كمين گمراهان نشسته اند.

بار الها، چه نعمتي است، اين جمهوري و چه انسان هائي كه متحول گشتند و پاك شدند و با شتاب به سوي حق شتافتند و در اين راهيان نور بر خوردم شايد پروردگار از گناهانم در گذرد و به سويش رهسپار گردم و اين اميد با بار سنگين گناهانم بس ضعيف وليكن او رحيم و رحمان است و توبه گنهكاران را هميشه خدا مي پذيرد.

عزيزانم، چطور مي شود اينجا و آنجا را مقايسه كرد. مي دانم كه هميشه نور بوده كه ظلمت را پوشانده، آري زندگي در كنار برادران مخلص و رزمنده صفاي ديگري دارد. سرتاسر تاريخ را ورق بزنيم، جز صدر اسلام و مواردي محدود، نمي توان يافت كه اينجور گل هايي درستين پائين از عشق و معبود خود، سخن بر بال يارند.

مگر مي شد دست از اينها كشيد. آن دنيا جواب خدا را چه بدهم، نه ديگر تسليم دنيا نخواهم گشت تا مگر با خود، چيزيكه يافته ام از دست بدهم.

سخني با دنيا پرستان دارم كه خجالت بكشيد، شرم كنيد، تا كي مي خواهيد پا روي خون اين عزيزان بگذاريد. دنيائيكه بجز خواب و خيال و سراب هيچ نيست. چرا چهارچنگولي بدنيا چسبيده ايد و دل نمي كنيد. بخود آئيد و دست از لجاجت برداريد. ديگر دوران ارازل و اوباش، كثافت ها و حق الناس را خوردن تمام شده، آنها نمي توانند در اين دستگاه راهي يابند تا دير نشده و يقه تان را نگرفته اند، توجه كنيد و به سوي او باز گرديد. شايد قرين رحمت خدا شويد وگر نه اين پاكان امت روزي به سراغ شما خواهند آمد و به زباله داني تاريخ خواهند فرستاد. تا فرصت است غنيمت دانيد وگر نه زمانش به زودي خواهد رسيد كه انقلابي اداري صورت بگيرد و بازوان دولت را خالص از محبان خدا گردانند و آنگاهست كه ملت شهيد پرور از بند ناكسان خلاص خواهند شد.

دست از امام بر نداريد و از اين امتحان بزرگ الهي پيروز سر درآوريد. يتيمان را زير چتر محبت خود در آوريد، مبادا فراموشتان شود، زيرا عزيزانشان فداي اسلام شدند و مربوط به همه مردم مي شوند.

قيم و وصي ام همسرم مي باشد كه او فرزنداني شايسته و مكتبي بار بياورد و بار مسئوليت سنگيني كه به دوشش واگذار مي شود، به نحو احسن انجام دهد. بنده را به عنوان يك بسيجي بشناسيد و به همين ترتيب مراحل قانوني اش را طي نمائيد كه شغلم را از بدو ورود تاكنون بر اثر تبعيضات و حق كشي ها كه وجود داشته و دارد، اجباراً گردن نهاده بودم و خواهانم پس از مرگم، اين شغل رويم نباشد. تشييع جنازه ام را اگر خواستيد انجام دهيد. به سادگي برگزار كنيد و كسانيكه مخالف حكومت اسلامي و روحانيت مي باشند، نگذاريد بر جنازه ام حاضر شوند. از مؤمنين دعوت كنيد و بنده حقير نمي توانم، وقتي خاك پاي يكي از شهداي تاريخ هم باشم. گذاشتن تربت سيد الشهداء در كفنم را فراموش ننمائيد و از تمام كساني كه در زندگي به نحوي رابطه داشتيم، حلاليت به حلاليت بطلبيد.

هيچ از مرگم ناراحت نباشيد، يك امانتي در زمين بودم كه خداوند خودش مسئلت دانست و بردش. ما همه رفتني هستيم، چه در راه اسلام باشد بهتر است.

فرزندانم را بعد از خدا به 5 تن و نائب امام زمان (عج) سپردم. به همين دلگرمي كه زن و فرزندانم در پناه آنهاست. والسلام

اعزام 16/2/65 از منطقه يك ثارالله مالك اشتر