|
..:: غزل صنوبران ::..
رفتند با صلابت سرو آن صنوبران
با گام هاي گرم از اين رهگذار سبز
با غنچه هاي زخم كه بر سينه اشان شكفت
گشتند، بر بلندي بالاي دار سبز
مجيد مرادي رودپشتي برگرفته از كتاب سبز تر از جنگل
..:: خانه خورشيد ::..
سهم تو شد رهيدن و پرواز و آسمان
سهمم بجز قفس نشده سهم ديگري
هر شب هوا تلاطم زخم و دو بيتي است
هر شب كه مي وزد به گلو، داغ خنجري
اينجا كه من به حسرت فانوس مانده ام
در جاده هاي وحشي از نابرابري
با من بگو پرنده روشن، بگو بگو
آيا مرا به خانه خورشيد مي بري
عليرضا حكمتي برگرفته از كتاب سبز تر از جنگل |